کابل های کامپیوتری به طور خاص برای انتقال داده طراحی شده اند و به طور گسترده در زمینه هایی مانند شبکه های کامپیوتری، سیستم های ارتباطی و اتصالات ابزار دقیق استفاده می شوند. در مقایسه با کابل های کنترل، کابل های کامپیوتر تاکید بیشتری بر یکپارچگی سیگنال، سرعت انتقال و ایمنی تداخل دارند.
رساناها در کابلهای رایانه معمولاً از-مس با خلوص بالا تشکیل شدهاند، در حالی که مواد عایق-مانند پلی اتیلن، پلی پروپیلن، یا فلوروپلاستیک{2}}برای به حداقل رساندن تلفات سیگنال انتخاب میشوند. ساختار محافظ پیچیده تر است. پیکربندیهای متداول عبارتند از محافظ تک لایه، دو لایه، یا چند لایه، با استفاده از اشکالی مانند شبکههای بافته شده یا لایههای فویل برای سرکوب مؤثر تداخل الکترومغناطیسی (EMI) و تداخل فرکانس رادیویی{{7} (RFI). طراحی جفت پیچ خورده یکی از ویژگی های بارز کابل های کامپیوتر است. با چرخاندن دو هسته عایق شده به یکدیگر، این پیکربندی به طور موثری تداخل و نویز خارجی را کاهش می دهد.
از نظر طبقهبندی، کابلهای رایانه بر اساس مشخصات عملکردشان به انواع مختلفی دستهبندی میشوند-مانند دسته 5e (Cat 5e) و رده 6 (Cat 6)-برای پشتیبانی از انتقال داده با سرعتهای مختلف. کابل های Cat 5e برای شبکه هایی که با سرعت 100 مگابیت بر ثانیه کار می کنند مناسب هستند، در حالی که کابل های Cat 6 می توانند تا سرعت 1 گیگابیت در ثانیه را پشتیبانی کنند. کابلهای{12}}دسته بالاتر، پهنای باند بیشتر و قابلیتهای عملکرد برتر را ارائه میدهند.
کابلهای رایانه معمولاً در تأسیسات ثابت یا برای برنامههای تلفن همراه با مسافت کوتاه استفاده میشوند. انتخاب مواد ژاکت بر اساس الزامات خاص، مانند مقاوم در برابر شعله یا مقاومت در برابر روغن تعیین می شود. در مراکز داده، سیستم های کابل کشی اداری و شبکه های کنترل صنعتی، کابل های کامپیوتری جزء حیاتی زیرساخت های زیربنایی را تشکیل می دهند.
